Kontrakty terminowe (Futures) indywidualne

Prowizje i depozyty dla kontraktów na GPW

DM BOŚ pobiera około 9 zł za kontrakt indeksowy oraz około 2,9 zł za kontrakt akcyjny w przypadku zleceń elektronicznych. Kontrakty walutowe w DM BOŚ kosztują około 0,19 zł za kontrakt. Dla aktywnych klientów, realizujących powyżej 100 kontraktów miesięcznie, istnieje możliwość negocjacji stawek prowizyjnych. Depozyty zabezpieczające, zarówno wstępne, jak i obowiązkowe, są określane przez KDPW i wynoszą typowo kilkanaście procent wartości kontraktu, zależnie od instrumentu i jego zmienności.

Dom Maklerski BDM stosuje prowizję za kontrakty na akcje wynoszącą około 11,90 zł za kontrakt. Ta stawka jest znacznie wyższa niż u konkurencji i stanowi faktyczną barierę dla aktywnego handlu kontraktami na pojedyncze akcje. Prowizje za kontrakty indeksowe w BDM mogą być nieco bardziej konkurencyjne, jednak oferta nie jest uważana za najtańszą na rynku krajowym. Podobnie jak w DM BOŚ, depozyty zabezpieczające są wyznaczane przez KDPW.

Biuro Maklerskie Santander, działające analogicznie do BM mBanku, pobiera prowizje zbliżone do DM BOŚ: około 9 zł za kontrakt indeksowy, około 3 zł za kontrakt akcyjny i około 0,2 zł za kontrakt walutowy. Klienci z wysokim obrotem, powyżej 100 kontraktów miesięcznie, mogą negocjować niższe stawki. Brak klasycznego oprocentowania kontraktu jest standardem rynkowym, natomiast ewentualne odsetki od debetu na rachunku pieniężnym są naliczane zgodnie z tabelą opłat banku.

W polskich domach maklerskich nie występuje klasyczne oprocentowanie kontraktów futures; koszt pieniądza w czasie jest już wliczony w cenę instrumentu. Ewentualne odsetki od debetu na rachunku pieniężnym są naliczane zgodnie z Tabelą Opłat i Prowizji danego domu maklerskiego. Rachunek kontraktów terminowych jest zazwyczaj aktywowany online po wcześniejszym zawarciu umowy ramowej, co wymaga potwierdzenia znajomości ryzyka poprzez test odpowiedniości MiFID.

Prowizje i koszty finansowania u brokerów zagranicznych

Interactive Brokers oferuje jedne z najbardziej konkurencyjnych prowizji za kontrakty futures na świecie, z tabelarycznymi stawkami różniącymi się w zależności od giełdy i typu kontraktu. Depozyty zabezpieczające w IB odpowiadają wymogom giełd, jednak broker może stosować dodatkowe marże wewnętrzne. Samodzielne rozliczanie podatków przez inwestora jest wymagane, ponieważ IB nie pełni roli polskiego płatnika podatku.

DEGIRO charakteryzuje się niskokosztowym modelem handlu, oferując kontrakty futures na wielu rynkach globalnych. Broker nie wymaga minimalnego depozytu początkowego ani nie pobiera opłat za przelewy środków. Depozyty zabezpieczające są ustalane według wymogów giełd i przeliczane przez system DEGIRO, a dźwignia finansowa jest zależna od instrumentu. DEGIRO nie nalicza klasycznego oprocentowania kontraktów, jednak mogą wystąpić odsetki od ujemnego salda na rachunku margin.

Saxo Bank, duński broker, umożliwia dostęp do około 28 rynków futures, jednak niezależne oceny z 2025 roku wskazują na wysokie łączne koszty. Prowizje Saxo są stosunkowo wysokie, a dodatkowo naliczany jest koszt utrzymania pozycji overnight, tzw. carrying cost. Carrying cost jest oparty na dziennym wymaganiu marży, z doliczoną marżą banku wynoszącą około 3,5 p.p. dla rachunków Classic, co w praktyce stanowi dodatkowy koszt finansowania pozycji.

Lynx Broker, pośrednik oferujący dostęp do platformy Interactive Brokers, stosuje relatywnie wysokie prowizje za futures, np. około 1,25 USD za kontrakt na US micro e-mini futures. Analizy z 2025 roku wskazują również na wysokie wymagania dotyczące marży dziennej i początkowej dla kontraktów terminowych w Lynx. Mimo dostępu do globalnej infrastruktury IB, wyższe koszty są ceną za lokalne, często polskojęzyczne wsparcie klienta. Exante również plasuje się wśród brokerów z konkurencyjnymi prowizjami za futures, podawanymi według konkretnej giełdy.

Wymogi dokumentacyjne i identyfikacja klientów

Dla rezydentów Polski, otwierających rachunek w krajowym domu maklerskim (np. DM BOŚ, BDM, BM Santander), wymagane są: PESEL, ważny dowód osobisty (lub mObywatel) oraz rachunek bankowy w Polsce do rozliczeń. Konieczne jest również wypełnienie formularza MiFID w celu oceny wiedzy i doświadczenia inwestycyjnego, a także oświadczeń FATCA/CRS. Procedura często odbywa się online, z możliwością zdalnej identyfikacji lub wizyty w punkcie obsługi klienta.

Nierezydenci, w tym cudzoziemcy zamieszkujący w Polsce, muszą przedstawić paszport lub dowód osobisty kraju pochodzenia, dane podatkowe w kraju rezydencji oraz oświadczenia CRS/FATCA. Polskie banki i domy maklerskie mogą wymagać udokumentowania adresu zamieszkania oraz, w niektórych przypadkach, celu pobytu. Dom maklerski zastrzega sobie prawo do odmowy obsługi klientów z jurysdykcji objętych sankcjami lub wykluczonych z regulaminu.

Zagraniczni brokerzy, tacy jak DEGIRO, Exante, Interactive Brokers i Saxo Bank, wymagają od klientów rezydencji w jednym z obsługiwanych krajów (zazwyczaj UE/EOG). Konieczne jest posiadanie rachunku bankowego w UE, dokumentu tożsamości (paszport/dowód), potwierdzenia adresu oraz numeru identyfikacji podatkowej. Weryfikacja tożsamości odbywa się wyłącznie online poprzez skany dokumentów i zdjęcia.

W przypadku Interactive Brokers, oprócz standardowych dokumentów, wymagane są szczegółowe informacje o dochodach, majątku i doświadczeniu inwestycyjnym, co jest kluczowe przy przyznawaniu dostępu do handlu futures. W 2025 roku banki aktualizują regulaminy i wymogi identyfikacyjne, np. niektóre instytucje mogą wymagać ważnej karty pobytu jako dokumentu potwierdzającego adres dla nierezydentów od 1 listopada 2025 roku.

Wsparcie językowe i rozliczenia podatkowe

Polskie domy maklerskie, takie jak DM BOŚ, BDM czy BM Santander, oferują pełne wsparcie w języku polskim, co ułatwia obsługę klientów i rozwiązywanie problemów. Kluczową zaletą dla rezydentów Polski jest automatyczne rozliczanie podatku od zysków kapitałowych poprzez wystawienie formularza PIT-8C. Inwestorzy rozliczają zyski na podstawie jednego dokumentu, co znacząco upraszcza proces.

Brokerzy zagraniczni, w tym DEGIRO, Exante, Interactive Brokers i Saxo Bank, zazwyczaj nie pełnią roli polskiego płatnika podatku. Klienci muszą samodzielnie rozliczać się z polskim fiskusem, korzystając z rocznych zestawień transakcji dostarczanych przez brokera. W przypadku DEGIRO oraz Interactive Brokers środowisko platformy i wsparcie klienta są przeważnie anglojęzyczne, choć Lynx Broker oferuje polskojęzyczne wsparcie jako pośrednik IB.

Saxo Bank udostępnia rozbudowane platformy SaxoTraderGO i SaxoTraderPRO z zaawansowanymi narzędziami analitycznymi, w tym ponad 85 wskaźnikami, kalendarzami i wykresami. Wysoka jakość obsługi klienta i zaawansowane możliwości zarządzania ryzykiem, takie jak stop-limit czy trailing stop, są dostępne w Saxo. Exante również oferuje jedną platformę dla wielu klas aktywów, co ułatwia zarządzanie zróżnicowanym portfelem.

Dla polskiego inwestora, który ceni sobie prostotę rozliczeń podatkowych oraz dostęp do krajowego nadzoru KNF, wybór polskiego domu maklerskiego pozostaje praktyczną opcją. Natomiast inwestorzy poszukujący globalnego dostępu do futures i gotowi na samodzielne rozliczenia podatkowe, znajdą bardziej rozbudowane oferty u brokerów zagranicznych. Wybór brokera często wiąże się z kompromisem między kosztami transakcyjnymi, zakresem dostępnych rynków a poziomem wsparcia językowego.